Grupa wsparcia w żałobie

Pomysł powołania Grupy Wsparcia zrodził się podczas dziesiątków rozmów z rodzicami w żałobie. Czując odpowiedzialność za opiekę nad tymi, którzy są w trakcie leczenia, Fundacja „Nasze Dzieci” nie chce pozostawiać w samotności i bólu tych, którym się nie udało. W związku z tym staramy się utrzymać dalszy, aktywny kontakt z możliwie dużą grupą osieroconych rodziców, mimo iż wychodzą już oni ze społeczności dzieci i rodziców na Oddziale Onkologicznym.

Idea utworzenia grupy wsparcia w żałobie przez znaną rodzicom ze szpitala Fundację „Nasze Dzieci” spotkała się z ich niezmiernie życzliwym przyjęciem. Zdecydowana większość rodzin w żałobie, z którymi Fundacja ma kontakt, sygnalizuje chęć uczestniczenia w spotkaniach takiej grupy. Oprócz klasycznego powodu, jakim jest chęć przebywania i dzielenia się swoją żałobą z rodzicami, którzy są w takiej samej sytuacji, niezmiernie istotnym czynnikiem wpływającym pozytywnie na rodziców jest fakt, że znają się oni między sobą z okresu leczenia swoich dzieci, wspólnie dzielili trudy, smutki i radości życia w szpitalu.

Spotkanie grupy wsparcia podzielone jest na trzy fazy. Pierwszą jest klasyczna rozmowa w kręgu, prowadzona przez psychologa oraz kapelana Grupy – ks. Pawła Dobrzyńskiego z zakonu Pallotynów w Otwocku. Kilkugodzinna rozmowa dotyczy problemów żałoby, z jakimi stykają się rodzice oraz wymiany doświadczeń, jak sobie z nimi radzić. Spotkanie ma swoją specyficzną atmosferę. Rodzice z reguły znają się dość dobrze już z czasów leczenia w szpitalu, często wspólnie przeżywali sukcesy i porażki, dlatego też już nawet na pierwszym spotkaniu nowi rodzice dość dobrze wtapiają się w Grupę.

Rodziców łączy wspólny dramat, przez który przechodzą, jednakże z każdym spotkaniem coraz istotniejszy staje się też drugi wątek – przyjaźni, która się między nimi zawiązuje. Można zaryzykować stwierdzenie, że atmosfera staje się coraz bardziej rodzinna. To między innymi powoduje, że wbrew pozorom spotkania Grupy nie są zdominowane przez smutek, płacz i rozpacz, nierzadko słychać podczas nich śmiech… Ta specyficzna atmosfera tworzona jest przez samych rodziców. Spotkanie Grupy nie ma na celu, aby psycholog czy też ksiądz opowiadali rodzicom, co mają czuć i jak się zachować. To rodzice prowadzą spotkanie, rozmawiają, dyskutują, opowiadają o swoich przeżyciach. Każdy może wypowiedzieć się kiedy i jak chce, jeśli nie odczuwa takiej potrzeby, nikt nikogo nie zmusza do wypowiedzi. Jest to przeniesienie tych samych relacji, jakich rodzice doświadczyli w szpitalu, kiedy najczęściej osobami, które najbardziej mogły wesprzeć – byli inni rodzice walczący z tym samym problemem.

Drugą fazą jest msza święta w małej kaplicy odprawiona tylko dla rodziców. Ma ona charakter symboliczny, a wszystkie jej elementy nawiązują do dzieci, które odeszły. Msza jest bardzo wzruszającym i niezmiernie ważnym elementem terapii rodziców.

Nie da się określić, co jest dla rodziców ważniejsze – czy właśnie msza, czy spotkanie Grupy; każdy do tego podchodzi indywidualnie. Nie zmienia to faktu, że obydwa te elementy są ze sobą ściśle powiązane i nierozerwalne.

Trzecia faza są to luźne spotkania w podgrupach mające charakter towarzyski – ich celem jest scementowanie grupy poprzez zawiązywanie przyjaźni między poszczególnymi rodzinami.

Staramy się, aby spotkania Grupy odbywały się regularnie raz w miesiącu, w stałym już miejscu, jakim jest Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego Ojców Pallotynów przy ul. Żeromskiego 6 w Otwocku.

Osoby czujące potrzebę jakiegokolwiek wsparcia w żałobie po utracie dziecka, a przede wszystkim chęć porozmawiania z kimś, kto doświadcza tego samego problemu, prosimy o kontakt:
kapelan Grupy ks. Paweł Dobrzyński (Tel. 509 73 15 13, dobrzyniak@poczta.onet.pl),
Paweł Deptuła (Tel. 692 45 80 05, Pawel.deptula@post.pl, p.deptula@naszedzieci.org.pl),
Sylwia Hofman (Tel. 604 61 50 05, SylwiaHofman32@gmail.com)